Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Mijlpaal: 1 jaar de sleutel

Er is alweer een jaar voorbij sinds we bij de notaris onze handtekening onder de koopakte zetten en de sleutel overhandigd kregen. Een jaar waarin er heel veel gebeurd is en het huis er zeker anders uitziet dan een jaar geleden. Een jaar geleden dat Jan zijn drone crashte op ons nieuwe grasveld. Een jaar geleden dat we de asbestafvoer ontdekten. Een jaar geleden dat de verbouwing officieel van start kon gaan. Een jaar geleden hadden we niet verwacht dat het allemaal zo zou lopen. We zijn inmiddels verhuisd. Weliswaar een half jaar later dan gepland, maar we wonen er. We hebben een half jaar bij Jan zijn ouders gewoond, die zo lief waren om ons onderdak te verschaffen in ruil voor af en toe wat verse oogst uit de moestuin. Dat we er wonen, daar is ook alles mee gezegd. Onderling grappen we wel eens dat we eigenlijk 'anti-kraak' wonen. We zagen ons genoodzaakt te verhuizen nadat er 2 keer was ingebroken in de schuur en we dagelijks heen en weer aan het rijden waren om de scha...

Hoe meer licht, hoe beter

Geen huis zonder ramen.  En hoe meer ramen, hoe meer licht. Daar houden wij als echte Nederlanders wel van. Ons huis was, zoals je dat vaak ziet bij jaren 50 huizen, behoorlijk donker. Toen we gingen tekenen was het dus ook al vrij snel duidelijk dat we graag een achtergevel met veel ramen wilden. Onze architect is gelukkig net zo dol op licht als wij, en dus werd er nog een dakraam toegevoegd in de woonkamer. Al snel ontstond ook het plan om het raam in de badkamer te vergroten en daar een 'slimmefolie' toe te passen. Dit folie kun je elektrisch laten verduisteren als je behoefte hebt aan wat privacy. De zon zal ons tijdens de winter mogelijk een handje helpen om het huis op te warmen met zoveel ramen aan de zuidkant van het huis. Om deze warmte vervolgens binnen te houden worden alle ramen en kozijnen vervangen door goed geïsoleerde kunststof kozijnen met HR+++ glas. Dit is heel belangrijk omdat er vaak veel warmte verloren gaat door de ramen en goede isolatie noodzakelij...

De vloer waterpas

Bij de bezichtiging van het huis namen we een knikker mee, deze rolde vrijwel direct naar één hoek van de woonkamer toen we deze op de grond neerlegden. We wisten dus dat het huis scheef was toen we het kochten. Omdat het huis op staal gefundeerd is maakten we ons er niet al te veel zorgen om. Het brengt echter wel de nodige uitdagingen met zich mee. We willen namelijk graag een grote woonkeuken. Hiervoor hebben we de muur tussen de keuken en woonkamer doorgebroken en komt er een uitbouw. In de woonkamer lag er een houten ondervloer met kruipruimte. In de keuken lagen tegels op een cement ondervloer. Met de uitbouw er bij zou dit betekenen dat er 3 verschillende ondervloeren in één ruimte zouden komen te liggen. Al die vloeren hebben een andere werking en het risico zou dus groot zijn op scheurvorming. Maar wat de uitdaging nog groter maakte is dat er tussen 2 hoeken van de woonkamer een hoogte verschil van 5 cm zat. Als je daar vervolgens een uitbouw aan zou maken die wel waterpa...

Wat wil je nu eigenlijk?

We dromen dus van een energiezuinig huis. Maar hoe krijg je dat voor elkaar bij een huis van bijna 65 jaar oud? En waar willen we precies naar streven? Zoals eerder geschreven, hadden we, voordat we het huis gingen bezichtigen, al een eerste brainstorm sessie achter de rug. Op dat moment was onze ambitie om het huis van het gas af te halen en te gaan verwarmen met een warmtepomp. Zo'n ding kost best een hoop energie welke we met zonnepanelen hopen te gaan opwekken. Ook heeft een warmtepomp veel minder verwarmend vermogen dan een geiser. Om te zorgen dat deze kostbare warmte vervolgens niet net zo hard weer via gevels, dak en ramen verloren gaat is het aanbrengen van extra isolatie dus noodzakelijk. Het zou tientallen jaren duren voordat we de investeringen voor al deze energiebesparende maatregelen hebben terugverdiend. De subsidies zijn lang niet toereikend om dit te financieren. De gedachte dat ons huis jarenlang 'onder-water' zou staan stond ons helemaal niet aan. A...

De eerste tegenslag - asbest

Na de sleuteloverdracht gingen we natuurlijk direct naar ons nieuwe huis.  In één van de inbouwkasten die tijdens de bezichtigingen nog vol stond met spullen ontdekten we de afvoer van de badkamer. Grijs, vezelig materiaal, dus sterk verdacht voor asbest. Voor het tekenen van het koopcontract hebben we op het kantoor van de makelaar het oorspronkelijke bouwbestek uitgeplozen. Hierin stond vermeld dat tijdens de bouw asbestcement gebruikt is voor de rioleringen. Tijdens de bezichtiging vertelde de makelaar dat het asbest tijdens de verbouwing van de badkamer in de jaren 90 gesaneerd zou zijn. Op dat moment zagen we ook nergens zichtbare asbest. We hadden dus goede hoop dat de hoeveelheid asbest mee zou vallen. Omdat de woning is gebouwd in 1953 wisten we dat er een risico bestond op de aanwezigheid van asbest. Tot 1994 werd asbest namelijk veelvuldig gebruikt in de bouw omdat het een brandwerend en goed isolerend materiaal is. Omdat het slopen van asbesthoudend materiaal g...

Het begin - je moet er even doorheen kijken

Het begon in het najaar van 2018 toch wat te kriebelen. De laatste deuren van ons oude huis waren geverfd. De verbouwing van de voordeur was in opdracht gegeven. En de huizen in onze straat gingen als warme broodjes over de toonbank. En dan? We filosofeerden al een aantal jaar over het bouwen van ons eigen huis. Dat zou energieneutraal worden en van alle gemakken voorzien. Alle nieuwe kavels die beschikbaar kwamen hielden we nauwlettend in de gaten. We spraken met andere mensen die zelf een huis aan het bouwen waren en die waarschuwden ons voor de boetes die je betaalt voor iedere dag vertraging op zo'n nieuwbouwkavel en dat terwijl de aannemers omkomen in het werk. Dat risico durfden we niet aan in de huidige markt. We besloten ons  te gaan oriënteren en bezichtigden huizen in Brielle, Oostvoorne en in Bergschenhoek. En toen zagen we dat ene, net gerenoveerde, huis aan de Rottekade. We waren op slag verliefd, maar wat een vraagprijs... Naïef als we waren dachten we dat andere...